kołdrą spoczywało olbrzymie psisko z familii dogów, a na
Stefan Żeromski Nieraz budził się w nocy z uczuciem, że w nim jest przepaść niezgruntowana, ziejąca głębią. W godzinach południowego wytchnienia szedł cichaczem do stajni i kęsy swego chleba oddawał klaczce Basi.
biurokrata, stary kawaler, pedant i zimny służbista, sam mu to wytłumaczył, gdy tak pewnego razu sam na sam rozmawiali. Przyznał się w sposób spokojny i zimny, jakby mówił o finansowej sprawie, bez
Cytat
jak węże przerastały drogę, a gdy się od niej cofnęły drzewa, to otwierała się przed oczyma żółta smuga litego piasku z dwiema koleinami, które daleko, daleko w las się ciągnęły. Dookoła stały
Rafała. Ileż to lat zbiegło od ławy w Collegium, od pohulanek w Warszawie! Z prośbą o zgodę w oczach spojrzał na Cedrę i rzekł: - A no, dobrze, owszem... O ile ty, kapitanie... - No, no, przecie nie
Cytat
późniejszego Klemensa V, Filipa z przydomkiem "le Bel" i żony jego, królowej Joanny. Osobliwie król Filip stał się osobistością, z którą się niemal przestaje. Ciągle również miał przed oczyma dzieła
rękę. - Nie przypuszczałbym, że tak to sobie wezmę do serca - rzekł K. nagle znużony, widząc bezwartościowość wszystkich przytakiwań tej kobiety. W drzwiach zapytał jeszcze: - Panna Bürstner