lód popękany na drobną krę, a na wodzie rozmoczone, jasne jak len
Stefan Żeromski Blocku, ani o jego procesie. - Niekorzystnie? - spytała Leni. - Jak to możliwe? Block patrzał na nią z takim napięciem, jakby jej przypisywał zdolność obrócenia jeszcze teraz na jego korzyść
zgodność jego kroku z krokami tamtych dwóch potwierdziła mu jego myśl - jedyne, co teraz mogę zrobić, to zachować do końca spokój, rozwagę, rozsądek. Zawsze pragnąłem dwudziestoma rękami naraz
Cytat
poziome jego rzuty złotem i czerwienią oblewały całą tę daleką, jałowcową niwę. Obadwaj młodzieńcy zadumali się patrząc w ten kraj pierwszy raz widziany, który mieli teraz przemierzyć krwawymi
przyjęła nieco odmiennie, ale inaczej niż w Grudnie. Wspomniała w urwanym półsłówku, że miała już przyjemność spotykać go dawniej. Słuchając tego głosu i patrząc na tę postać Olbromski liczył
Cytat
czekali na skinienie kapitana komendanta. W oddali stały osiodłane konie kanonierów i naczelników sekcyjnych. Z dymu wyjechał niespodziewanie Sokolnicki. Wyszukał oczyma Sołtyka i dał mu rozkaz: -
dżdżu i silnie ociężał. Czaprak z białych baranów, przykrywający siodło z wierzchu, namókł także. Z granatowych obszyć czapraka, idących w zęby, kapała za kołnierz jakaś zębata woda. Mantelzak, po