- Pierwszą ratę mam nadzieję przysłać w maju. W tym notesie
Stefan Żeromski sprowadziłem. - I zaraz przedstawił: - Prokurent Józef K. - Och - ożywił się chory i wyciągnął do K. rękę - przepraszam, wcale pana nie zauważyłem. - Idź, Leni - powiedział potem do
powiedział ksiądz - zważ także, że był tylko odźwiernym i jako taki spełnił swój obowiązek - Dlaczego sądzisz, że spełnił swój obowiązek? - spytał K. - Nie spełnił go. Jego obowiązkiem było może
Cytat
mroku w ten sposób, że białą figurę ułana osaczyły ze wszech stron. On wziął na cel pierwszy z brzegu czarny cień, który zdołał uchwycić oczyma. Parękroć razy sprawdził kierunek i szarpnął cyngiel.
wyważa z nicości, czynów, co się w nich rozkochują pieśni wiecznotrwałe i piękne wiecznie, czynów oplecionych przez bluszcze legend, a przez westchnienia pokoleń zmienionych w baśnie - płonęła w
Cytat
wicedyrektora było oczywiście jeszcze puste jak w głęboką noc, prawdopodobnie miał woźny i jego wezwać do reprezentacyjnej sali, jednakże bez skutku. Gdy K. wszedł do sali, podnieśli się obaj
martwym szlaku. Oczy straszliwe, w których gromady ludzkie przyuczone zostały widzieć jeno radość i gniew, były w tej chwili nijakie, obojętne, zasłonione olbrzymiością myśli dalekich. Ręka