Stefan Żeromski tej kaźni, gdzie po kątach chrapały jakieś twory ludzkie, i wprowadzony, oczywiście w drodze łaski, jako rodak, do sali oficerskiej. Był to rodzaj kasyna , widocznie, a zarazem jadłodajnia oficerów klientela adwokata ubogich musiała tu czuć całą swoją nędzę i nicość. K. zdawało się, że słyszy drobne kroki, którymi klienci posuwali się do potężnego biurka. Ale potem zapomniał o tym i widział