noc spędzona w wagonie. Drzemie nie pod strzechą ojcowską, lecz w
Stefan Żeromski wchodziło się do stancji profesora. Trzeba ją było minąć chcąc dostać się do ich studenckiego pokoiku. Otwarli drzwi, uczuli ciepły dech zimowego mieszkania i niby widma szli przez tę stancję.
Całe stado psów wałęsało się po pokoju. Jedne z nich wskoczyły wnet na sofę przy stole i oko w oko przypatrywały się gościowi, inne rozkładały się na dobre obok wielkiego pieca. Niemen i Wisła,
Cytat
swymi trepami, zanim tam stanął odważnie. Ale w tem oparzelisku, pochylonym tak bardzo, strach było stawać na zmurszałych kamieniach, poszedł tedy na prawo, oparł się korpusem na granicie, a nogi
pan nadaje taki tytuł ogólny i wspólny? Czy dlatego, że w Warszawie mieszkali? - Nie. Nie dlatego. Za czasów niewoli rosyjskiej mieliśmy tutaj w Warszawie znakomitych pracowników, świetne
Cytat
Pragę. - Więc jestem jeniec?! - Ranni w potrzebie raszyńskiej mają prawo po wyleczeniu się iść do swych brygad. Gdy się wyliżesz, pójdziemy obadwaj. A po drodze jeszcze ze sobą porozmawiamy. Teraz
gdzie tylko grunt zetknął się z falami, a jasne pędy tataraku tryskały szeregiem, od spodu, jak żarzewie ognia buchające z głębin ziemi. Olchy po nadrzeczu, w błotach rozrosłe w kępy i laski, czarne